هنوز اول راهم
دیگه اول راه نیستم...خیلی از راه رو رفتم...
دوشنبه هفتم اسفند 1385
توي دنيايي به اسم زمين شهرها كوچيك بود خونه ها يك طبقه.پستچي ها بدون عجله نا مه ها رو به صاحبانشون ميرسوندن.
ماشينها مستطيل شكل بودند با شتاب كمتر راديوها با صداي بم تلويزيونها با تصويرهاي پرپيچ و خم .
حالا شهرها بزرگتر شدن پر از اسمون خراش پست هم الكتروني شده با سرعت برق ماشينها گردشدند با شتاب بي نظير صداي راديوها ديگر خش نداره تصوير تلويزيونها صاف و شفافه
با اين همه نسبت به گذشته هميشه جا كم داريم اغلب از حال هم بي خبريم هميشه ميگيم وقت نداريم هر چيزي رو نميشنويم تازه!
خيلي وقتا نگاه ميكنيم اما نميبينيم!
نوشته شده توسط فاطمه
در 17:20 | لینک ثابت
•
