هنوز اول راهم

دیگه اول راه نیستم...خیلی از راه رو رفتم...

تو مال منی
مال خودمی...
من مال هیچ کس نیستم..فقط مال خودمم..خودم.

چرا همه دوست دارن یه نفر داشته باشن که فقط مال خودشون باشه؟(خوب برن یه شتر بگیرن..اونم یه نفر حساب میشه)

چرا؟
چرا زندگیا یه جوری شده؟
چرا همه خسته ان؟
چرا هیچ کس راضی نیست؟
چرا خیلی راحت شدن؟
بجز اونایی که حتی یه لحظه هم خدا رو فراموش نمیکنن...

من که نمیفهمم...وقتی مردن به همین راحتی چرا باید زندگی رو سخت بگیریم..خوب لذتشو ببریم..چه کاریه اینهمه هی به خودمون زجر میدیدم و اذیت میشیم؟
خوب اون دنیا هم هست خوب باشه...اون دنیا هم میریم یه جور دیگه زندگی میکنیم دیگه..

وای من پاک کافر شدم

 

راستی میدونستید قدیم وقتی بارون میومد هیچ کس خیس نمیشد؟
مدار صفر درجه رو ببینید اطلاعات علمیتون کلی میره بالا.

 

 

 

فراموش کردن راحت تره یا بخشیدن؟

 

 

نوشته شده توسط فاطمه در 23:48 |  لینک ثابت   •